bubabar

czwartek, 19 listopada 2026

Czarnogóra cz.7 (2026) Ada Bojana - opuszczony ośrodek

Ostatnie zabudowania od strony granicy są opuszczone. Piętrowe domki, w liczbie około dwudziestu. Nie był to jakiś osobny ośrodek, a skrajny fragment jugosłowiańskiego kompleksu naturystycznego Ada Bojana, który działał od 1973 roku, a w latach 90-tych, z racji braku zagranicznych turystów, stopniowo popadał w ruinę. Tej części nie wyremontowano i domki się stopniowo rozpadły. Ponoć kilkakrotonie podmyły je jesienno - zimowe sztormy, co w dużym stopniu naruszyło konstrukcje budynków położonych najbliżej morza.

Tak się prezentuje ten ośrodek z oddali, gdy idziemy plażą od strony albańskiej granicy.


Pozornie wydaje się, że do domków można dogodnie podejść z każdego kawałka plaży.


Jednak droga tak po prostu na przełaj wydaje się być nieraz dość trudno osiągalna. Chaszcze są po szyję, a najgorsze są te ostre trawy, którymi naprawdę można się solidnie pociąć.


Żeby wbić na teren warto więc poszukać jakiś ścieżek. Nawet te niegdyś asfaltowe dość mocno wtopiły się w krajobraz.


Acz w innych miejscach są całkiem dobrze widoczne...


...a nawet wysadzane latarniami.


Wnętrza domków są już raczej całkowicie wybebeszone. Zbyt dużo pozostałości z czasów ich funkcjonowania tu nie znajdziemy.


Wejście na piętro nieraz nastręcza pewne trudności - nieraz natury roślinnej...


a czasem i innej ;)


Jednak udało się wyleźć na jeden czy drugi taras.


Z góry widoki od razu jakby lepsze.


Nawet morze stąd widać :) (i to, że na sąsiedni balkon się nie wybieram ;)


Nie brakuje tu wszędzie kwitnących różowo krzewów - podobnie jak rok temu w Valdanos.


Czy jest możliwe zobaczyć taką ścieżkę i nią nie pójść? ;)


Niektóre domki są zjedzone przez roślinność silniej niż pozostałe.


Bardzo fajne sosny tu mają - takie bardziej puszyste niż u nas. I bardziej aromatyczne.


A tuje to wyglądają całkiem jak topole!


Niektóre drzewa zdają się mieć w sobie zaklętą dynamikę... Jakby zastygły w bezruchu tylko dlatego, że akurat na nie patrzymy.


Niektóre domki, nie wiedzieć czemu, rozpadły się szybciej od pozostałych.


Jest też jeszcze jeden aspekt. W odróżnieniu od innych opuszczonych ośrodków w Czarnogórze - tu nie jest pusto. Włóczy się sporo znudzonych nudystów, którzy tu chyba szukają cienia. I to nie że biwakują, imprezują, piją piwo patrząc na morze albo leżą na kocu i sie opalają. Nieee... Bardzo dziwnie to wygląda, bo w co drugim domku włazisz na golasa, który stoi nieruchomo i tępo się gapi w telefon. Ciemne pomieszczenie i tylko gęba podświetlona niebieską łuną. Jeszcze bardziej intrygujące są stojące słupy zagapione w dal/w ścianę. Dwóch typów stoi z telefonem w ręce i... z zamkniętymi oczami. Raz nawet mamy problem, żeby przejść ścieżką, bo na jej środku stanął koleś i skamieniał. Nie reaguje na "przepraszam" i ni cholery się nie odsunie. A jest na tyle szeroki, że tarasuje całe przejscie. Musimy go obchodzić krzakami. Nie mam pewności, ale spora ich część robi wrażenie jak na jakis mocnych prochach. Wieczorami dzieje się tu coś więcej, bo kilkakrotnie z oddali słyszymy wrzaski dochodzące właśnie stamtąd.

Początkowo te domki rozważaliśmy jako potencjalne miejsce noclegowe, ale biorąc pod uwagę niezbyt zachęcające okoliczności (jeśli chodzi o współtowarzyszy) - to raczej z tej opcji rezygnujemy.

cdn

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz